Serwis / Forum / Edukacja i wiedza / Co tak naprawdę oznacza kształcenie przez całe życie?

Co tak naprawdę oznacza kształcenie przez całe życie?

Autor	Nachricht
Anna Hildebrandt	Donnerstag 04 März 2010, 14:44 Przyszłość kształcenia to tak naprawdę kształcenie przez całe życie. Ścieżka kariery w przyszłości będzie ulegać ciągłym zmianom. Dobrze, aby te zmiany wzbogacały nas, a nie stanowiły rewolucji, po której nie umiemy się podnieść. Dlatego tak ważny jest „kręgosłup kompetencyjny” – zasoby moje osobiste, po które sięgam odpowiednim momencie życia. Dzięki temu edukacja staje się filozofią życia, gdyż nie boję się ciągłego zdobywania nowych szczytów – mam w sobie zasoby, które mi to umożliwiają, które dają mi szczęście. Konieczność uwzględnienia całej historii życia danej osoby w procesie edukacji i zatrudniania to ogromne wyzwanie dla nas. Wiąże się, bowiem z całkowitym zanegowaniem dotychczasowych metod rekrutacji (na studia, do pracy), nauczania (indywidualne podejście do osoby, „wysłuchanie” jej historii życia, dopasowanie odpowiednich metod edukacji i pracy, uwzględnienie talentów), sposobów oceniania. Czy system edukacji jest gotowy na takie zmiany?
Anonymous User	Samstag 14 Mai 2011, 21:23 Nie tylko system edukacji nie jest gotowy na takie rozwiązania, ale również żaden z jego uczestników, nie wyłączając urzędników oświatowych. System nie przekazuje umiejętności uczenia się w zmieniających się warunkach. Nie kształtuje odpowiedzialności za własne uczenie się. Nie wymaga od uczestników kreatywności w nauce. Mówi mniej więcej tak: rozwiązuj testy, a garb ci sam wyrośnie... System oświaty działa tak, jakby rozwój osobisty i zawodowy polegał na rozwiązywaniu testów przez całe życie. A wiemy, że wcale tak nie jest... Marcin Polak www.edunews.pl

Autor

Nachricht

Anna Hildebrandt

Donnerstag 04 März 2010, 14:44

Przyszłość kształcenia to tak naprawdę kształcenie przez całe życie. Ścieżka kariery w przyszłości będzie ulegać ciągłym zmianom. Dobrze, aby te zmiany wzbogacały nas, a nie stanowiły rewolucji, po której nie umiemy się podnieść. Dlatego tak ważny jest „kręgosłup kompetencyjny” – zasoby moje osobiste, po które sięgam odpowiednim momencie życia. Dzięki temu edukacja staje się filozofią życia, gdyż nie boję się ciągłego zdobywania nowych szczytów – mam w sobie zasoby, które mi to umożliwiają, które dają mi szczęście.
Konieczność uwzględnienia całej historii życia danej osoby w procesie edukacji i zatrudniania to ogromne wyzwanie dla nas. Wiąże się, bowiem z całkowitym zanegowaniem dotychczasowych metod rekrutacji (na studia, do pracy), nauczania (indywidualne podejście do osoby, „wysłuchanie” jej historii życia, dopasowanie odpowiednich metod edukacji i pracy, uwzględnienie talentów), sposobów oceniania. Czy system edukacji jest gotowy na takie zmiany?

Anonymous User

Samstag 14 Mai 2011, 21:23

Nie tylko system edukacji nie jest gotowy na takie rozwiązania, ale również żaden z jego uczestników, nie wyłączając urzędników oświatowych. System nie przekazuje umiejętności uczenia się w zmieniających się warunkach. Nie kształtuje odpowiedzialności za własne uczenie się. Nie wymaga od uczestników kreatywności w nauce. Mówi mniej więcej tak: rozwiązuj testy, a garb ci sam wyrośnie... System oświaty działa tak, jakby rozwój osobisty i zawodowy polegał na rozwiązywaniu testów przez całe życie. A wiemy, że wcale tak nie jest...

Marcin Polak
www.edunews.pl